Balder

Zeillogger

In 1866 kwam de eerste zeillogger in Nederland in de vaart. Dit type, van oorsprong Frans, had zoveel succes dat de buizen, hoekers, en daarna ook de bomschuiten verdwenen. Ook de Balder behoort tot dit laatste type zeilschip waarmee vleetvisserij werd uitgeoefend.

Haring werd tot in de jaren 1960 gevangen met verticaal in zee hangende netten. De aan elkaar geknoopte netten, die samen een soort vanggordijn vormen, noemt men samen met de drijvers en al het touwwerk de ‘vleet’.

In mei 1912 werd de zeillogger Balder op de Vlaardingse werf van A.de Jong te water gelaten. De opdrachtgever tot de bouw was de Visserij Maatschappij Mercurius. Van 1912 tot 1921 was de Balder een van de honderden zeilende loggers die zich bezighielden met de haringvisserij. In 1922 werd de Balder, mede door de opkomst van de motorlogger, opgelegd. Vervolgens werd ze in 1929 verkocht aan Scheveningse rederij A.van der Zwan in Scheveningen. Door de nieuwe reder werd het schip verlengd, gemotoriseerd en herdoopt in Oceaan 1. Tot 1941 heeft het schip actief deelgenomen aan de haringvisserij.

In 1976 is het schip voor 1 gulden verkocht aan het Nederlands Scheepvaart Museum Amsterdam. Een ingrijpende restauratie volgde, waarbij het schip zijn oorspronkelijke lengte weer terugkreeg en zoveel mogelijk in authentieke staat is teruggebracht. In 2006 heeft het Scheepvaart Museum Amsterdam het schip overgedragen aan het Visserijmuseum te Vlaardingen (Nu Museum Vlaardingen). De logger is weer in haar oude thuishaven terug. Van 2013 tot 2015 vond een tweede grondige restauratie plaats. De Balder wordt nu in Vlaardingen beheerd en bemand door Stichting Zeillogger Balder.

Bron: Henk Dessens en Floris Hin, Geschiedenis en restauratie van de haringlogger VL 92 Balder (1993)

Ontwikkeling:

Visserij

Argumentatie:

De Balder is een goed voorbeeld van een zeillogger, de laatste generatie zeilschepen waarmee de vleetvisserij werd uitgeoefend.

Links: